Geloofsgemeenschap De Drie Ranken – Wijkgemeente in Apeldoorn

Taizeinterview

sterrenhemel Drie Ranken Logo
  1. Taizé… ik geloof dat ik heimwee heb.

    Als jongeren een week in hun vakantie naar een religieuze gemeenschap in het Bourgondische heuvelland gaan, dan moet daar wel iets bijzonders aan de hand zijn. Al meer dan 20 jaar zijn jongeren vanuit De Drie Ranken een week te gast in Taizé. We vroegen enkele mensen, die voor het eerst mee waren, naar hun ervaringen. Wat is er zo bijzonder?

    Hieronder volgen de antwoorden van Dominique Sikkema, Jesse Wijlhuizen en Jolijn Pauw op de vragen die wij gesteld hadden via de mail.

    – hoe is het je bevallen om met een groep vanuit De Drie Ranken naar Taizé te gaan?

    Heel erg goed! Allemaal zijn ze erg open en vriendelijk, al vanaf het begin. Jolijn en Geke kende ik al van school, maar meteen stapten we al een andere auto in. Zo konden we iedereen goed leren kennen. Alle leden verwelkomden ons met open armen. Dit was erg fijn, want het maakte het voor ons ook een stuk gemakkelijker om ons in de groep te mengen. Maar wat heb ik het leuk gehad met hen en wat heb ik me een potje gelachen! Ik ben enorm positief over de groep, ik had het niet beter kunnen treffen volgens mij.

    De hele week in Taizé vond ik super leuk en dat komt ook door de groep waarin ik mee mocht. Zelf kom ik uit de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt, De Koningshof in de parken. De reis naar Taizé is me aangeraden door mijn levensbeschouwelijke vorming docent, meneer Dirk van de Glind. Door een uitnodiging belandde ik op de informatieavond samen met twee vriendinnen. Wij zijn alle drie zo goed opgenomen in de groep en dat komt omdat het een super gave groep met mensen is. Ik ben heel blij dat ik deze mensen heb leren kennen, ze openstonden voor ons en dat ik nieuwe vriendschappen mocht sluiten.

    Pooh, het was een hele bijzondere week waar ik erg vaak aan terug denk. Je komt heel dichtbij jezelf, maar ook heel dichtbij anderen. Je bouwt dan ook hele bijzondere banden op met een groep, die je na een dergelijke week niet achter je kan laten maar die ook de maanden daarna gewoon blijft.

    – heb je vriendschap gesloten met jongeren uit andere landen en gaan jullie elkaar nog een keer terugzien? Of heb je digitaal contact?

    Ja ik heb zeker vriendschappen gesloten, ook met mensen uit het buitenland. Daniël en ik zijn na de Taizé week meteen doorgereisd met de trein door Europa. Op onze reis hebben we zo ook gebivakkeerd bij wat Taizé-vrienden van Daniël! Buiten die contacten om, die ik voor die week nog nooit ontmoet had, heb ik ook een afspraak staan met wat Zweedse mensen die ik na de kerst een week ga bezoeken. Vrienden maken in Taizé is makkelijk, maar ja… ook wel een beetje duur dus.

    Ja, ook de jongeren in Taizé zelf waren erg open. Mijn gespreksgroepje bestond uit jongens en meiden van verschillende leeftijden en verschillende landen. Op sociaal gebied waren er geen problemen. Het Engels was prima te begrijpen en als je ergens niet uitkwam, kon je altijd nog gebarentaal gebruiken of een Nederlander om hulp vragen. Omdat iedereen in een ander land woont, is het lastig om elkaar weer te zien, maar hopelijk ontmoet ik ze volgend jaar weer in Taizé!

    Vriendschappen heb ik zeker gemaakt in Taizé. Niet alleen binnen de groep uit de PKN, maar ook internationaal door de bijbelgroepen waar je aan deel neemt, het werk dat je doet en de mensen die je gewoon tegen komt. Met de bijbelgroep, waar ik aan deel mocht nemen, hebben we gezegd dat we elkaar volgend jaar weer hopen te zien. Ook hebben we een Whatsappgroep en volgen we elkaars gebeurtenissen op Facebook.

    – wat heeft je in Taizé het meest geraakt?

    De openheid, vriendelijkheid en behulpzaamheid van iedereen. Je komt in een totaal nieuwe omgeving, met eigenlijk haast niemand die je kent en toch voel je je er zo thuis. Want dat is echt zo, Taizé voelde en voelt als thuis. Er was altijd wel iemand die voor je klaar stond als je het moeilijk had en die in was voor een goed gesprek. Iedereen gunt je het beste en sluit je in in de groep, er wordt niemand buitengesloten of raar aangekeken omdat diegene niet zo is als de meeste mensen. Iedereen kan zichzelf zijn en dat is geweldig.

    De eenvoud die er als grootste rijkdom lijkt te heersen. Werkelijk waar, het eten is nog simpeler dan mijn studentenmaaltijden en ook de dagindeling klinkt misschien niet als muziek in de oren. Maar juist deze eenvoud is de rijkdom van Taizé. Geen alledaagse afleiding en drukte, maar puur bezig zijn met wat je echt bezighoudt. Stilte is dan ook een belangrijk onderdeel van de vieringen in Taizé. Even een stilte om te uit te stormen, om te reflecteren en om je bewust te worden waar je nou eigenlijk allemaal mee bezig bent.

    Iets wat me het meest raakte waren de momenten tijdens de dienst dat, wanneer er iemand was die het emotioneel echt zwaar kreeg, er vanuit de hele groep armen om schouders werden gelegd en handen werden vast gehouden. De hele groep was er voor elkaar en met elkaar verbonden.

    – kenden jullie elkaar al voordat je naar Taizé ging?

    Ik kende bijna niemand uit de groep waarmee we naar Taizé gingen. Ik kende de twee vriendinnen van school, Geke  en Dominique, en Esther en Hester  waarmee hadden afgesproken om de tent een keer te testen. Sommigen had ik al gezien met de informatie avond, maar verder kende ik niemand. Dat was heel spannend. Hoe word je opgenomen in de groep en hoe zal de groep zijn. Ik had geen idee. Maar wat een geweldige groep is het en wat een leuke, open mensen!

    Ik kende bijna iedereen al van het Hemels Gelag. Op drie bijzondere meisjes na die via Dirk van de Glind terecht kwamen bij de Taizé-groep. Erg moedig vond ik dat trouwens, want het is vaak een heftige week.

    Ik kende alleen Jolijn en Geke. Dit zijn goede vriendinnen van school. Verder kende ik helemaal niemand, maar ik heb dat de hele week niet gemerkt. Ik heb zelfs te horen gekregen dat sommige mensen dachten dat Jesse Wijlhuizen en ik een koppel waren, terwijl we nog maar 2 dagen wisten van elkaars bestaan.. Bizar! Haha

    – zou je er nog wel een keer naartoe willen?

    JA! 3 duizend maal ja! De data voor volgend jaar staan al in mijn agenda genoteerd!

    Ik kijk er nu al naar uit…..

    Ik twijfel niet over mijn antwoord, ja, ik zou heel graag nog een keer gaan. Je vind in Taizé een sfeer die je niet ergens ander vinden kan. Je ontmoet zoveel nieuwe mensen, sluit nieuwe vriendschappen en leert van de mensen om je heen.

    – kom je in de kerk ook wel naar “gewone” vieringen of ga je alleen naar het Hemels Gelag? Of kom je er verder niet, dat kan natuurlijk ook.

    Ik ga elke zondag naar de kerk. Naar de Gereformeerd Vrijgemaakte kerk. Daarnaast  ben ik sinds dit jaar ook te vinden tijdens de Hemels Gelag vieringen en ik zou graag nog een keer een ‘gewone’ viering bijwonen.

    Ik wissel de vieringen vaak een beetje af. Bij Hemels Gelag kom ik eigenlijk altijd wel, bij de gewone vieringen af en toe! Maar eigenlijk wil ik ook wel weer proberen gewoon eens te gaan proeven en kijken hoe andere kerken nou in elkaar steken.

    Ik kom wanneer ik kan. Ik heb het best druk met school en werk, dus ik kan het helaas niet altijd redden om te komen. Zodra ik wél kan, zit ik bij het Hemels Gelag, de 17+ vereniging en alle verder activiteiten die door De Drie Ranken worden georganiseerd. Ook spreek ik regelmatig af met en bepaald groepje uit De Drie Ranken, dit is altijd één groot feest. Alle Taizé-leden voelen echt als mijn vrienden, mijn familie. Niet alleen voor één weekje in de zomervakantie, maar voor het hele jaar.

    taize-klokken

    – wat is bijzonder aan Taizé?

    De hele sfeer. Er gebeuren zulke bijzondere dingen daar. Als ik in Apeldoorn willekeurig iemand een knuffel zou geven, zou ik door heel veel mensen raar aan gekeken worden, in Taizé is dat de normaalste zaak. Je kunt daar gewoon heerlijk jezelf zijn! Als mensen buiten Taizé vragen wat Taizé nou precies is, wat daar nou precies gebeurt, kan ik daar geen volledig antwoord opgeven. Meestal begin ik met enthousiast ratelen en eindig ik met ‘weet je wat, ik kan het niet uitleggen, zo bijzonder is het. Je moet het zelf ervaren!!’

    Taizé is een plek die echt iets met je doet. Er heerst een bepaalde sfeer, je bent met zoveel verschillende mensen, waarmee je met iedereen iets gemeen hebt en het allemaal niet uitmaakt hoe je eruit ziet of waar je vandaan komt. Je leert zoveel nieuwe mensen kennen en leert van ervaringen en meningen van anderen.

    In alle eenvoud weet het je terug te brengen naar je grote vragen, dilemma’s en of problemen. Je praat met mensen in alle vrijheid en openheid over die dingen die je op zo’n week bezighouden, maar ouwehoert ook echt tot de max. Juist al die eenvoud bracht me weer een boost van verwondering, niet voor de grote wonderen op aarde maar juist voor de kleine normale eenvoudige dingen en de rijkdom die daar in schuilt.

    – zou je andere jongeren aanraden om er heen te gaan?

    Ja! Echt waar! Ik vond het ook erg spannend om in zo’n hele nieuwe groep naar het buitenland te gaan, een vreemde omgeving, maar wauw, ik zou dit voor geen goud willen missen! Wat een bijzondere mensen en wat een bijzondere plek! Ik ben helemaal verliefd. Ik kan dan ook niet wachten op volgend jaar! Ik heb geloof ik heimwee!!

    Ja, het is echt een aanrader. Het is zo gaaf om mee te maken, je leert in een korte tijd mensen heel goed kennen en je sluit vriendschappen voor het leven.

    Eeehm ja, als de groep maar niet te groot wordt… dat zou jammer zijn;)

    Jesse , Jolijn en Dominique

    We vroegen de jongeren ook of ze foto’s gemaakt hadden. Van Jesse kregen we enkele foto’s, waarvan er één in de kerkbalansfolder is opgenomen. Als toelichting schrijft Jesse:

    In de bijlage heb ik wat foto’s toegevoegd. Op de een van andere manier, kom je daar toch niet zoveel aan foto’s maken toe. Nou is de Taizé-sfeer natuurlijk ook niet te vangen in een foto! Vooral de foto van de sterrenhemel doet me sterk denken aan Taizé, wat best gek is eigenlijk want waar op aarde hebben we nou geen sterren? Maar toch, de sterrenhemels zoals in Taizé zie je nergens. Helderder dan ooit! Liggend in een veld, je verbazend over de grootte en de schoonheid ervan kom je tot echte gesprekken, die ik nooit meer zal vergeten.

    sterrenhemel